ΠΟΡΤΑΡΙΑ - ΣΤΑΓΙΑΤΕΣ -ΑΝΑΚΑΣΙΑ

Μια χαλαρή και συνάμα χορταστική κατάβασις που ξεκινά απο την ιστορική Πορταριά και καταλήγει στις Αηδονοφωλιές λίγο έξω απο την πόλη του Βόλου. Η πλατεία της Πορταριάς είναι ιδανικό μέρος για φλέρτ καθώς πολλά ΚΑΠΗ επιλέγουν την τοποθεσία για εκδρομή.

 Καταπληκτικό αρχοντικό στην Πορταριά. Ο ερευνητής Γιώργος Πάλμος σε μία πρόσφατη αποστολή του εντόπισε αιθερικά όντα σε τούτο το κτίσμα. 

 Καταπληκτικός Ιερός Ναός με αυθαίρετο τρούλο που έχει δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στις σχέσεις εκκλησίας - πολεοδομίας. Τα συνθήματα σε τοίχους όπως "ΙΓΝΑΤΙΕ ΑΝΑΞΙΕ" και "ΙΓΝΑΤΙΕ ΠΑΠΙΚΕ" που γράφηκαν απο τοπικούς μηχανικούς απεικονίζουν την ένταση που επικρατεί.

 Η Μακρινίτσα όπως την θωρώ απο το μονοπάτι προς Σταγιάτες θυμίζει λιβάδι στρωμένο με χαμομήλι την Άνοιξη.

 Ο Βόλος απο το μονοπάτι προς Σταγιάτες. Ποιός ξέρει πόσοι Βολιώτες μεθοκοπούν αυτή την υπέροχη πρωϊα στα τοπικά τσιπουράδικο. "Τυχέρος αυτός που θα πιεί τσίπουρο και θα συμμετάσχει σε πολιτική συζήτηση σε Βολιώτικο τσιπουράδικο" έιπε κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής (ο νεότερος).

 Εθνική οδός που κατασκευάσθηκε επι υπουργείας Κώστα Λαλιώτη.

 Επιγραφή σε βρύση στην Πορταριά. Τα κονδύλια του σχεδίου Μάρσαλ χρησιμοποιήθησαν δια την ενίσχυση της εθελοντικής εργασίας. Ιδού όμως το ερώτημα. Οι εθελονταί τί τα χρειάζονται τα κονδύλια; Πάντα έτσι λειτουργούσε ο Αμερικάνος.

 Καλντερίμι και βάρα όλη μέρα.

 Το βουνό Σαρακηνός απο το μονοπάτι προς Σταγιάτες.

 Παλαιότερη εικαστική παρέμβασις μου σε τσιμενταύλακα. "Η φύση εραστής της ζωής". Πλέον δεν προχωρώ σε τέτοιες παρεμβάσεις λόγω πόνων στο ισχίο που κάνουν την απόδραση με τρέξιμο σε περίπτωση πεσίματος δύσκολη.

 Υπερυψωμένος ασφαλτόδρομος πάνω απο παραδοσιακό καλντερίμι. Το συγκεκριμένο σημείο έχει χρησιμοποιηθεί απο την εταιρία ηλεκτρονικών παιγνίων SEGA στο φημισμένο παιχνίδι sega rally και έχει κάνει τις Σταγιάτες χωριό ξακουστό σε ούλο τον πλανήτη.

 Ρέμα.

 Ο Βόλος απο την Άλλη Μεριά.

 Βρύση στην Ανακασιά η οποία δέν λειτουργεί. 1937 το έτος κατασκευής της δηλαδή επι κυβερνήσεως Ιωάννου Μεταξά. Ποιός είπε το ΟΧΙ;

 Άλλη μία βρύση που δε λειτουργεί.

 Φραγκοσυκίες. Μία καλλιέργεια τρομερά προσοδοφόρα.

 Ένα καμπαναριό.

 Άγαλμα αφιερωμένο στον άγνωστο στρατιώτη. Εδάκρυσα όταν αντίκρισα τούτο το μνημείο. Εδώ έδωσα το πρώτο μου φιλί με την Θεοδότη την κόρη του παπά στις αρχές της κατοχής. Πολύ καλός άνθρωπος ο παπατσάκαλος. Εξομολογούσε τους αντάρτες του ΕΑΜ και έστειλε αρκετούς απο δαύτους στη Μακρόνησο.

 Άλλη μία βρύση που δεν λειτουργεί

 Το βουνό των Κενταύρων και απο πάνω του ένα σύννεφο που θυμίζει σε σχήμα την Ελλάς. Στα δεξία ένα μικρο σύνεφο που ομοιάζει με την Κύπρο μας. Μαγική εικόνα.

 Ταγκιές απο χιπ χοπερς της Ανακασιάς. 

Το ρέμα στις Αηδονοφωλιές. Εδώ βλέπουμε και την περιφημη βρύση κατασκευής Γκαουντί. Προσέξτε την κλήση του πέτρινου τοιχίου.



 Εδώ είναι το τέλος της διαδρομής μας. Πραγματικά ένα μαγικό πέρασμα στην ιστορία που θυμίζει εποχές αλλοτινές. Τώρα θα απολαύσω το τσιπουράκι μου στην παραλία του Βόλου. Και φυσικά ένας είναι ο μεζές. Μύδια και γυαλιστερές.

ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΣΙΟΣ - ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Μια καταπληκτική ανάβαση απο τον Άγιο Βλάσσιο που τερματίζει στο ανατολικό καταφύγιο σε υψόμετρο 1400 μέτρων. Το καταφύγιο χρησιμοποιείται σήμερα απο τα μέλη του φυσιολατρικού συλλόγου black dragon για την εκμάθηση της τέχνης του kung fu μέσα στα βουνά και τα ποτάμια.

Πανοραμική θέα του Βόλου απο την πλατεία του Αγίου Βλάσσιου Μπονάτσου. Απόλαυσα τον ελληνικό μου καφέ και άκουσα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τοπική κοινωνία σχετικά με την απομάκρυνση του παπά τους. Ελπίζω το πρόβλημα να λυθεί σύντομα.  Χωρίς παπά χωριό... μπύρα χωρίς αφρό

Ανηφορίζοντας προς Άγιο Γεώργιο συνάντησα μία εκκλησία το όνομα της οποίας δεν ενθυμούμαι.

Καταπληκτικό τοπίο.

Φθάνοντας στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας αντικρίζουμε τον μεγαλοπρεπή Ναό του χωριού ακριβώς απέναντι απο την πλατεία. Το άγαλμα που απεικονίζει τη Νίκη Βόλου φιλοτεχνήθηκε για να θυμίζει στους πάντες τη μεγάλη άνοδο της τοπικής ομάδας στη Β' εθνική

.

Ανηφορίζοντας περνάμε μέσα απο χαμηλή βλάστηση που θυμίζει Βόρειο Ήπειρο. Ευτυχώς λίγο παραπάνω μπαίνουνε σε δρυοδάσος και το τοπίο επιτέλους θυμίζει Ευρώπη.

Φθάσαμε στον προορισμό μας στο ανατολικό καταφύγιο. Εδώ θα διανυκτερεύσω επειδή νιώθω έντονη ενόχληση στο αριστερό χέρι. Επλίζω να μην έπαθα πάλι εμφραγμα στη μέση του δάσους. Υπάρχει κιόσκι για να απολαύσετε το τσάι σας στον καθαρό αέρα.

Προς στιγμήν νόμιζα πώς ήμουν μόνος μου στο επίγειο αυτό παράδεισο όμως ξαφνικά αντίκρισα τα μέλη του φυσιολατρικού συλλόγου black dragon να εκπαιδεύονται στις εσωτερικές ενέργειες. Καταπληκτική ευκαιρία για άθληση.

Ψήσαμε μπριζόλες και ήπιαμε δυο καφάσια μπύρες μετά απο τη σκληρή προπόνηση.  Την επόμενη μέρα πήρα το δρόμο της επιστροφής ανανεωμένος. Το ερχόμενο Πάσχα ο σύλλογος black dragon διοργανώνει boot camp με πολύ kung fu κρασί και κοψίδια. Σίγουρα θα παραστώ και θα ετοιμάσω ανταπόκριση για τους αναγνώστες του μπλόγκ.

Σε μερικά λεπτά φθάνουμε στο τέλος της διαδρομής στο χωριό της Βυζίτσας. Εκεί υπάρχει ΚΤΕΛ για τους φλώρους που δεν αντέχουν να γυρίσουν με τα πόδια. Ως κοτσονάτος παίρνω το δρόμο της επιστροφής απο το καλντερίμι Μηλίες - Καλά Νερά οπου και θα σας παρουσίασω σε επόμενη δημοσίευση. Ευοί Ευάν

 ΚΑΛΑ ΝΕΡΑ - ΒΥΖΙΤΣΑ

Μια υπέροχη και ταυτόχρονα εύκολη διαδρομή με αρκετές εναλλαγές τοπίου.
Στο πρώτο μισό διασχίζουμε ελαιόδεντρα με χαμηλή βλάστηση και η ύπαρξη μελισσιών κάνει το μέρος δύσκολο για άραγμα. Στο δεύτερο μισό διασχίζουμε δασική έκταση και στα αριστερά μας συναντούμε καταράκτη. Μοναδικό τοπίο για τους λάτρεις του βουνού που
θα ανηφορίσουν με γκομενάκι.

Καταπληκτικό νεοκλασσικό κτήριο που θυμίζει εποχές αλλοτινές. Θαυμάζοντας το έρχονται στο μυαλό αναμνήσεις μια άλλης καλύτερης Ελλάδας.Σιγοτραγουδώ "Γρίβα μ' σε θέλει ο βασιλιάς, όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς".

Ελαιόδεντρα εκατοντάδων ετών στέκουν αγέρωχα και προσμένουν την έλευση του καλοκαιριού. Αλήθεια πόσους τενεκέδες λάδι αξίζει αυτή η πανδαισία χρωμάτων; Πολλούς είναι η απάντησις. Πολλούς.

 Πανοραμική θέα. Χαμηλά διακρίνεται η παραλία των Καλών Νερών προορισμός ο οποίος χαρακτηρίζεται απο τους ντόπιους ως "η θεσσαλική ibiza". Καλά νερά is the place to be.

Η άγρια πανίδα είναι καταπληκτική. Γαλοπούλα ελευθέρας βοσκής με παρατηρεί με βλέμμα μπλαζέ. 

 Τρεχούμενο νερό.

Πλάτανος.

Ελιές πάλι. Το τοπίο θυμίζει καταπληκτικά rural περιοχή του υπανθρωπογενούς Πύργου Ηλείας.

 Καλοδιατηρημένο καλντερίμι με τσιμενταύλακα στα αριστερά μας.

Είναι οι πρώτες μέρες της Άνοιξης και η φύση οργιάζει. Κατάλευκα σεντόνια από χαμομήλι ξεπηδούν στα ξέφωτα. Ο πληθυσμός αυτού του είδους κινδυνεύει διότι επιτήδειοι (κυρίως λαθρομετανάστες) αποψιλώνουν μεγάλες περιοχές και μεταπωλούν το λευκό χρυσό σε λαϊκές αγορές. Παρόμοιο πρόβλημα υπάρχει και με το τσάι του βουνού.

Το χωριό Μηλίες (νομίζω)

 Τοιχίο αντιστήριξης πάνω απο ρεματιά. Εδώ θα κάνω μια στάση για να κολατσίσω χόρτα με ταχίνι. Καταπληκτική συνταγή που υπάρχει στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Παπανικόλα "Διατροφή, πεπτικό σύστημα και άνθρωπος". Ο Κωνσταντίνος Παπανικόλας είναι πρόεδρος των οικολόγων Ελλάδος.


 

Θέα της ρεματιάς απο ψηλά. Αποφάσισα να κατηφορίσω και να κάνω μια βουτιά στα παγωμένα νερά. Άλλη μια μεγάλη μου αγάπη είναι ο γυμνισμός. 

Χωροχρονική πύλη ανάμεσα απο πέτρες.

Τσιμεντένιο γεφύρι Ελληνικής κατασκευής.

Καταπληκτική καβάτζα με καταρράκτη. Ιδανικό μέρος για πικ νικ και σεξ στη φυση. Απαιτείται όμως προσοχή εάν θέλετε να προχωρήσετε σε ιδιωτικές περιπτύξεις διότι τα τελευταία χρόνια η καβάτζα έγινε γνωστή και συχνά έρχονται μουσσάτοι τζιβάτοι και λοιποί χιπποειδείς χασισοπότες με κίνδυνο να σας τη σπάσουν. Καλύτερη επιλογή είναι να φτάσετε πρωινές ώρες  διότι αυτά τα κοπρόσκυλα δεν ξυπνάνε πρίν τις δύο το μεσημέρι.

 Τα χόρτα με το ταχίνι έκαναν δουλεία. Ολιγόλεπτο διάλειμμα και συνεχίζω.

 Δύο δέντρα

 Δέντρα

Μικρό ρεματάκι.

Σε μερικά λεπτά φθάνουμε στο τέλος της διαδρομής στο χωριό της Βυζίτσας. Εκεί υπάρχει ΚΤΕΛ για τους φλώρους που δεν αντέχουν να γυρίσουν με τα πόδια. Ως κοτσονάτος παίρνω το δρόμο της επιστροφής απο το καλντερίμι Μηλίες - Καλά Νερά οπου και θα σας παρουσίασω σε επόμενη δημοσίευση. Ευοί Ευάν